about3
Bas Linssen

Ik ben in 1994 afgestudeerd aan de Hogeschool voor de kunsten Arnhem in de richting grafische vormgeving. Voor mijn tekeningen en schilderijen gebruik ik foto’s, beelden van internet, eigen herinneringen of creëer ik intuïtief een beeld. De grote stad in het algemeen, New York in het bijzonder, en plaatsen waar mensen samenkomen en elkaar ontmoeten vormen voor mij een belangrijke inspiratiebron. De mensen onderweg in de stad “New York” die zich hier anoniem en in gedachten begeven, lopend of in een taxi of anderen juist pratend en gebarend naar elkaar. Deze anonimiteit van de mensen in “New York”, de gele taxi’s, auto’s en ander verkeer dat maar blijft komen en gaan langs en tussen de gebouwen door als een grote stroom die almaar doorgaat en waarin mensen, taxi’s en verkeer elkaar voortdurend blijven aflossen vind ik intrigerend om te zien. Deze veelheid van dezelfde dingen die steeds anders ogen probeer ik zo spontaan en direct mogelijk te verbeelden. Door de absurde hoeveelheid aan informatie uit verschillende “lagen” die op je afkomen in de stad zoals de taxi’s, bussen, auto’s, mensen, gebouwen, etalages, reclames, verkeersborden, stoplichten, kleuren en “geluiden” kan ik deze lagen niet meer afzonderlijk zien maar worden deze voor mij een groot geheel waarbij alles door elkaar gaat lopen en dit zo weer een nieuwe “realiteit” voor mij wordt. “Men kan niet aldoor alles in zijn geheel zien - of moet ik het afzonderlijke ook als een geheel zien?”(Piet Mondriaan). Dit ontdekte ik ook bij een project dat ging over de STAD Nijmegen en de manier waarop ik deze zag en beleefde als ik in de stad was. De hoeveelheid aan beelden legde ik vast door het nemen van foto’s van de reflecties in de etalageruiten en zo liet ik zien hoe de stad voor mij was geworden, namelijk: een grote hoeveelheid van informatie waarin alle lagen beeld dwars door elkaar heen lopen. Dit heeft geresulteerd in het boekje “fragment”, dat gaat over de fragmentarische waarneming met uitspraken van Piet Mondriaan als leidraad. “Ik zie slechts delen van het bijzondere zij bouwen zich op tot een andere realiteit die ons gewone realiteitsbegrip verwart.” en “Tesamen vormen deze deelen een eenheid van gebroken beelden, visueel automatisch waargenomen.”

About

In 1994, I graduated from the ArtEZ University of the Arts in Arnhem (the Netherlands), direction graphic design.

To make my drawings and paintings I use photo’s, images from internet, my own memories or I intuitively create an image.

The big city in general, New York in particular, and places where people gather and meet are an important inspirational source to me.

People on the move in “New York”, who find themselves anonymous and in thought, either walking or in a taxi, or others who in are in contrast chatting and gesticulating to one another.

This anonymity of people in “New York”, the yellow cabs, cars and other traffic that keeps going non-stop past and between buildings as a big stream that continues constantly and where people, taxi’s and traffic keep rotating, is an intriguing spectacle for me to observe.

This abundance of sameness that at the same time presents a different picture all the time, is something I try to capture as spontaneously and directly as possible.

Because of the absurd quantity of information from different “layers” that is coming your way in the city like, taxi’s, busses, cars, people, buildings, shop windows, advertisements, road signs, traffic lights, colours and “sounds”, I no longer see these layers as separate parts, but they morph into one big whole, whereby everything mixes and thereby becomes a whole new “reality” to me.

“One cannot see everything as a whole all the time – or must I see the separate as a whole as well?” (Piet Mondriaan).

Thisway of looking also became clear to me during final project that was about the CITY Nijmegen and the way I perceived and experienced this city, when I was there.

The amount of images present, I secured by taking pictures of the reflections in shop windows. This is how I demonstrated what the city had become to me, namely: a big amount of information wherein all layers of images completely blended.

This resulted in the book “fragment”, that deals with the fragmentary perception with quotes from Piet Mondriaan as a guidance.

“I merely see parts of what is special, they build until they become another reality, which confuses our ordinary concept of reality.” And “Together these parts make a unity of broken images that are perceived in a visually automatic manner.